The Full Story

Elf jaar geleden stond mijn wereld plots stil.

Mijn partner was net bevallen van ons vierde kindje. We genoten volop van ons gezin en van onze pasgeboren dochter. Alles leek goed te gaan.

Tot een sinusontsteking en een voorgeschreven medicatie mijn leven volledig overhoop haalden.

Ik kreeg een zware allergische reactie waardoor mijn lichaam voortdurend in alarmtoestand leek te staan. Mijn hartslag bleef in rust boven de 100 slagen per minuut. Ik voelde constante onrust, spanning en angst. Slapen lukte niet meer. Mijn lichaam leek niet meer te weten hoe het moest ontspannen.

Toen we uiteindelijk ontdekten wat er aan de hand was, was mijn lichaam al volledig uitgeput geraakt. Door de verzwakking kreeg ook een bacterie in mijn maag vrij spel.

Wat volgde was een periode waarin ik mezelf niet meer herkende.

Ik had nauwelijks energie. Opstaan uit bed was soms al een uitdaging. De ene dag werd ik wakker met angst, de andere met een diepe somberheid. Rust leek onbereikbaar. Zelfs liefde voelen voor de mensen rondom mij werd moeilijk.

Ik wist alleen dat ik zo niet verder wilde leven.

Daar begon mijn zoektocht naar herstel.

Ik verdiepte me in voeding, supplementen, stressherstel en de invloed van het zenuwstelsel op onze gezondheid. Magnesium speelde daarin een belangrijke rol, maar nog belangrijker was wat ik onderweg leerde:

Ik hoefde niet alles alleen te dragen.

Ik leerde luisteren naar mijn lichaam. Mijn energie bewuster inzetten. Hulp toelaten. Vertragen wanneer nodig.

Stap voor stap kwam er opnieuw ruimte voor rust, energie en levensvreugde.

Uit die ervaring groeide uiteindelijk Floatations.

Niet als wellnesscentrum, maar als een plek waar mensen mogen vertragen. Een plek waar herstel centraal staat. Een plek waar je niet hoeft uit te leggen waarom je moe bent, waarom je hoofd nooit stil staat of waarom je lichaam niet meer meewerkt.

Vandaag combineer ik floating, coaching en mijn kennis als voedingsdeskundige om mensen te ondersteunen die zich overbelast, uitgeput of vastgelopen voelen.

Omdat ik weet hoe het voelt wanneer je lichaam plots niet meer doet wat je gewend bent.

Maar ook omdat ik weet dat herstel mogelijk is.